Pokret slobodnih građana će jednom serijom tekstova u vezi sa gazdovanjem zaštićenim prirodnim dobrima  ukazati  na probleme upravljanja, upozoriti na kršenje zakona i standarda vezanih za upravljanje, ponuditi rešenja i neophodne mere u cilju sprečavanje dalje degradacije prirode.

Seče šuma u zaštićenim prirodnim dobrima

Površno gledajući može se reći da su seče u zaštićenim prirodnim dobrima legalne, ali ako se malo zagrebe, brzo isplivaju mnoge nepravilnosti i obmane građana od strane upravljača zaštićenim prirodnim dobrima. Najbolji primer za to su seče u Nacionalnom parku Fruška gora, gde upravljač  parka obmanjuje javnost pričom da oni seku znatno manje nego što je planirano, a istina je da im planovi nisu dobri. To će potvrditi i sami šumari u NP Fruška gora i NP Đerdap koji kažu da planovi, tačnije Osnove gazdovanja šumama, nemaju veze sa stanjem na terenu. Prema rečima profesora šumarskog fakulteta desetogodišnji planovi gazdovanja šumama Fruške gore i Đerdapa (Osnove) usvojeni su 2016. godine. Planove je radila  firma iz Bosne i Hercegovine po ceni tri puta manjoj od tržišne. Urađeni  su odokativno, odnosno bez ozbiljnog terenskog premera šuma koje i odnosi daleko najveći deo troškova izrade.

Javnost  se obmanjuje i pričom da planove donosi Ministarstvo zaštite životne sredine i da su planovi prošli silne filtere. Istina je da u  Ministarstvu sedi jedan službenik i  proverava da li su planovi tehnički dobro napravljeni, bez ulaženja u sadržaj. Isto važi i za Zavod za zaštitu prirode. Za sadržaj planova odgovorna je isključivo uprava Parka i članovi nadzornog odbora koji usvajaju pomenute planove.

Važno je napomenuti da se i pored nikad većeg  obima seča, radovi na pošumljavanju i podizanju novih šuma uopšte ne sprovode. Manipuliše se šumarskom terminologijom izjavama da se sprovodi prirodna obnova hrastovih šuma. U praksi, to znači da se drvo poseče i sve ostalo se prepusti prirodi da se sama obnavlja. Upravljači  ne sprovode pomoćne mere prirodnom obnavljanju, a ni i ostale radove na gajenju šuma (koje se nalaze u tim istim planovima na koje se pozivaju) i smatraju  ih za čist trošak i pored toga što je to zakonska obaveza. Javnost obmanjuju prikazujući seče proreda kao troškove na gajenju i podizanju novih šuma.

Moramo napomenuti da za sadašnje jadno stanje šuma nisu krivi šumari, već političari koji su na rukovodeća mesta postavljali i zapošljavali  isključivo stranačke kadrove,  bez obzira na njihovu nestručnost, a često i sa ozbiljnim krivičnim prijavama koje se po pravilu vrlo brzo obustave.

U sledećem tekstu pisaćemo o tome ko su u stvari upravljači.

 

Odbor za ekologiju i zaštitu životne sredine